WebArchitect.pl Blog

Prawie każda aplikacja pisana w PHP’ie korzysta z bazy danych. Od wczesnych wersji PHP’a zmuszeni byliśmy do pisania „czystego” kodu SQL. Z czasem jednak pojawiały się z tym problemy takie jak kompatybilność zapytań SQL z różnymi typami baz danych.

Na przeciw temu powstawały biblioteki „abstrakcyjnego” dostępu do baz danych – DAO (Data Access Object) – nazywane także warstwą pośrednią dostępu do danych.

Niewątpliwie takie podejście pozwoliło, przynajmniej w teorii, odetchnąć z ulgą w przypadku gdy musieliśmy zmienić bazę na inną niż dotychczas używaną.

Świat na szczęście nie stoi w miejscu i doczekaliśmy się rozwiązań dla leniuchów

Mówię tu o tzw. ORM’ach – Object-Relational Mapping. Jest to w skrócie technika umożliwiająca mapowanie danych do postaci obiektów, które w prosty i łatwy sposób możemy wykorzystywać w aplikacji. Dzięki niej, nie musimy także pisać SQLa przez co raz, że skraca się czas tworzenia aplikacji, a dwa zmniejsza ilość błędów – w tym zapobiega atakom SQL Injection.

I właśnie o jednej z implementacji ORM’ów chciał bym tutaj napisać.

Doctrine, bo o niego mi chodzi, to implementacja ORM’a rodem z Javy i jej Hibernate’a. Tak jak i on posiada swóją własną abstrakcyjną warstwę dostępu do danych i wewnętrzny język SQLowy zwany DQL – „obiektowy” SQL.

Oczywiście jego głównym zadaniem jest mapowanie danych do postaci obiektów. Dzięki temu w prosty sposób mam dostęp do naszych danych.

Nie będę opisywał szczegółów działania czy procedury instalacyjnej i konfiguracyjnej tego środiwska, ale chciał bym przedstawić Wam tylko kilka przykładów w jaki sposób wygląda dostęp do bazy przy użyciu Doctrine’a. Niestety w polskiej sieci mało jest informacji o tej bibliotece, a jest to w mojej ocenie jeden z lepszych produktów dla PHP, którym warto się zainteresować.

Zobaczmy więc przykładowe wywołanie zapytania INSERT:

$user = new User();
$user->name = 'Jan';
 
$user->surname = 'Kowalski';
 
$user->save();

…i tyle Oczywiście klasę User zdefiniowaliśmy wcześniej zgodnie z wytycznymi jakie zawarte są w dokumentacji Doctrine’a.

Powyższy kod w bardzo prosty sposób wstawia rekord do tabeli z użytkownikami. Jak widać w ogóle nie użyliśmy SQL’a.

Kolejnym przykładem jest dostęp do powiązanej z tabeli profile, powiązanej z tabelą user.

echo $user->Profile->hobby;

Kod ten ma za zadanie pobranie z tabeli profile, kolumny hobby. Tabela profile, jest powiązana z tabelą user, co zdefiniowane zostało w konfiguracji tej tabeli.

Taki zapis jest tym samym co wykonanie zapytania:

SELECT hobby FROM profile WHERE id_user = xxx

Jednak doctrine sam zajmie się skonstruowaniem zapytania tak abyśmy nie musieli się tym zajmować.

Przyjrzyjmy się teraz nieco bardziej skomplikowanemu kodowi:

$users = new Doctrine_Query()->from('User u')
 
->innerJoin('u.Profile p')
 
->innerJoin('u.Group g')
 
->where('u.birthday = ?', 'now()')
 
->limit(5)
 
->execute();
 
foreach ($users as $user) {
 
   echo $user->name . '';
 
   echo $user->Group->name . '';
 
   echo $user->Profile->hobby . '
 
';
 
}

Na początku wykonujemy zapytanie które pobierze nam 5 użytkowników, którzy urodziny wypadają dzisiaj (zwróćcie uwagę na zapytanie WHERE, które zawiera znak ‘?’ – w jego miejsce wstawiona zostanie wartość ‘now()’. Gdyby była to inna wartość została by ona automatycznie oczyszczona ze znaków, które powodowały by błędy w zapytaniu SQL). Dodatkowo pobierzemy dane z dwóch powiązanych tabel profile oraz group. A na koniec wylistujemy wyniki.

Jak widać kod jest bardzo prosty i przejrzysty. Nie musieliśmy pisać żadnego SQL’a.

Przykład ten mogli byśmy także nieco okroić, przez usunięcie wywołań innerJoin(). W pętli foreach nie musielibyśmy nic zmieniać, gdyż Doctrine sam będzie wiedział co oznacza wywołanie $user->Group->name i zamieni je na pojedyńcze zapytanie SQL (metoda ta nazywa się lazy loading).

Przy tym przykładzie, wewnątrz pętli foreach moglibyśmy także zastosować metodę delete() na obiekcie $user, w celu usunięcia rekordu z bazy.

Doctrine oferuje oczywiście znacznie więcej jak np. wspomniany DQL, obsługę transakcji, własne triggery i sekwencje, obsługe drzewek SQLowych i wiele innych zaawansowanych rozwiązań. Dodatkowo warto wspomnieć iż Doctrine używa PDO, przez co jest to wydajne rozwiązanie. No i jak sami widzicie używanie go jest bardzo intuicyjne i nawet początkującemu nie powinno sprawić problemów.

Oczywiście są i inne tego typu rozwiązania jak chociażby Propel, Zend_Db, POG ale sądzę, że Doctrine już na tyle rozwiniętą biblioteką (i stale rozwijaną), że warto się nim zainteresować.

Więcej informacji o Doctrine dowiecie się z oficjalnej strony znajdującej się pod tym adresem:

http://www.phpdoctrine.org/

Ten wpis został opublikowany sobota, 23 Luty 2008 o 00:28:24 i jest zaszufladkowany do kategorii Doctrine ORM, PHP. Możesz śledzić wszystkie odpowiedzi do tego wpisu poprzezkanał RSS 2.0. Możesz dodać odpowiedź lub trackback ze swojej strony.